พนักงานดูแลส้วม say :

ขอพื้นที่ส่วนตัวหน่อยคับผ้ม


เอาไว้ลงของส่วนตัว คง ไม่ว่ากันนะ แฮะๆ

จะมีไรมากกว่าส้วม !!!

ปล. ไม่มีกิจห้ามเข้าคับ

เทสๆ

รักสามส้วม(ห้องที่หนึ่ง ขวาดีซ้ายร้าย)


ณ ห้องน้ำแห่งหนึ่ง อันเป็นซึ่งสาธารณะ มิได้ระบุว่าเป็นของเพศใด
กรุณาอย่าเรียกมันว่า สาธารณะส้วม มันจะฟังดูเหมือนประเทศชื่อส้วม ที่มีรัฐบาลปกครอง
ซึ่งถ้าจะพูดกันจริงๆ เราเรียกส้วมสาธารณะ

ผมกำลังเล่นตลกกับชีวิตของสาวคนหนึ่ง ผมให้ชื่อเธอว่า...น้ำ

น้ำใช้อาชีพอะไรหากิน ไม่สำคัญกับเรื่องต่อไปนี้ สำคัญที่ น้ำทะเลาะกับแฟนมา
น้ำบึ่งรถ มุ่งหน้าขึ้นเหนือ...บ้านเกิด สถานที่พักใจ อันมีพ่อแม่และธรรมชาติ เยียวยาจิตใจ
ระยะทางอันแสนไกล ระหว่างทางขึ้นเขา คนธรรมดาอย่างน้ำ จำเป็นต้องขับถ่าย

หัวโค้งหนึ่ง มีห้องน้ำ ตั้งอยู่ เป็นลักษณะคล้ายห้องน้ำตามปั๊มน้ำมัน แต่มันไม่ได้อยู่ในปั้มน้ำมันแต่อย่างใด
มันอยู่อย่างโดดเดี่ยว ดูเก่า และ ทรุดโทรม ราวกับไม่มีคนมาใช้เป็นเวลานาน

แต่เวลานี้ น้ำ จำเป็นต้องใช้ห้องน้ำ จึงจอดแวะ ด้วยความกลัวว่ามันจะไหล
น้ำจึงใส่เบรคมือไว้ รถจะได้ไม่ไหลไปตามทางลาดของเขา

หน้าห้องน้ำที่มีป้ายไม้ผุๆ ว่างพิงไว้ ทิ้งข้อความแปลกๆ ที่เขียนว่า "สุคหา"
ถัดมาประมาณ 5 เมตร มีมอเตอไซฮาเล่ คันหนึ่ง จอดแอ้งแม้งอยู่

น้ำไม่รอให้ความสงสัยเข้ามาทักทาย เพราะมีธุระกับส้วม ไม่ใช่มอเตอไซฮาเล่คันนั้น
เข้าไปด้านในกันเถอะ

ลักษณะเป็นทางเข้าด้านข้างสองทาง ทะลุถึงกัน ฝั่งขวามือ เป็นกระจกเงาและอ่างล้างมือ
ฝั่งซ้ายมือ เป็นส้วมสามห้อง สามส้วมสองฝั่งติดกำแพงพอดี
เพดานติดหลอดไฟ ติดๆดับๆ ท่าทางเหมือนสามารถดับได้ทุกเมื่อ ที่เราล้างมือแรงๆ
ข้างนอกเริ่มมืดแล้ว น้ำอยากรีบทำธุระของเธอ แล้วไปจาก ห้องส้วม แสนสยองนี้

น้ำเลือกเข้าห้องริมซ้ายสุดและทำธุระของเธอ ช่างโชคดี ที่เป็นคอห่านแบบชักโครกตามห้าง
ผิดกับรูปลักษณ์ภายนอกเลยแฮะ น้ำคิดในใจ
ส้วมนี่สะอาดดี เหมือนมีคนมาดูแลเป็นประจำ น้ำได้คติใหม่ อย่ามองส้วมที่ภายนอก ให้ลองมาใช้ถึงภายใน
ขณะกำลังคิดอยู่ น้ำได้ยินเสียง คนเดินเข้าห้องน้ำ ริมขวาสุด ปั้ง กริ๊ก แกร๊ก เสียงบ่งบอกว่า
ณ ส้วมสามห้องนี้ ไม่มีคนอยุ่ แค่คนเดียวเสียแล้ว ขณะนี้ น้ำได้เพื่อนร่วมส้วมแล้ว

หมดธุระของน้ำแล้ว จบตรงนี้มันง่ายไป ทิชชู่ในห้องน้ำที่น้ำเข้า มันหมดซะยั่งงั้น แย่ล่ะซิ

ระหว่างตื่นตระหนกตกใจ กับทิชชู่ที่หายไป คนห้องขวา ทำธุระเสร็จแล้ว น้ำได้ยินเสียงเค้าล้างมืออยู่
เพื่อนร่วมส้วม กำลังทิ้งเธอไป
เป็นสัญญานเตือนว่า ถ้าไม่ขอความช่วยเหลือตอนนี้ เธอจะเดือนร้อน เอาแรงๆ เลยทีเดียว
น้ำตะโกนบอกใครก็ตามที่ล้างมืออยู่

ทิชชู่ห้องฉันหมดช่วย โยนข้ามมาให้หน่อยค่ะ

เงียบไปพักหนึ่ง...น้ำคิดด่าตัวเองในใจ ทำไมไม่ดุให้ดีก่อนเข้า เค้าอาจจะไม่ได้ยินที่เราตะโกนออกไป

น้ำเริ่มส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลืออีกครั้ง อันที่จริงเธอตะโกนด้วยความกลัว เพราะข้างนอกเริ่มมืดแล้ว
ไฟในห้องน้ำก็ไม่ค่อยดี รถก็จอดทิ้งเอาไว้ อะไรอีกมากมาย ความกลัวถาโถมเข้าใส่
เธอตะโกนรอบที่สาม !

เสียงผุ้ชายแสนอบอุ่นตอบกลับมา ปนขำเล็กน้อย ครับๆ รู้แล้วครับ

แล้วความช่วยเหลือก็มาถึง...ม้วนทิชชู่ลอยตัวข้ามประตูมาราวกับภาพสโลวโมชั่น

และด้วยความช่วยเหลือนั้น น้ำทำธุระเสร็จแล้ว เปิดประตูออกมา เจ้าของเสียงไม่อยู่แล้ว น้ำนึกขอบคุณเค้าในใจ
น้ำล้างมืออย่างเลื่อนลอย มองออกไปทางออกด้านซ้าย เห็นควันสีเทาลอยตัวเอื่อยๆ กับฟ้าที่เริ่มส้มจนม่วงมืด

เมื่อเดินออกมา เธอพบชายคนหนึ่ง รุ่นราวคราวเดียวกัน
ยืนหันหลังให้เธอ พ่นควันสีเทาอยู่...พร้อมบุหรี่ติดไฟในมือ

ท่าทางสุภาพ อ่อนโยน อบอุ่น ในชุดหนังสีดำ และมอไซฮาเล่ผุ้แอ้งแม้ง กลับมายืนจอดอย่างสง่างาม
เข้าใจได้ทันทีว่า เค้าคนนั้น เป็นเจ้าของมัน

เอ่อ ขอบคุณนะคะ ที่ช่วย พอดีมันหมดน่ะค่ะ ฉันไม่ได้สังเกตุ

ชายคนนั้นหันหลังกลับมา ใบหน้าเปื้อนยิ้มเล็กน้อย ด้วยความยินดีครับ

น้ำคิดในใจว่า ชายคนนี้ ช่างสุภาพดีแท้ หายากจริงๆ ในสมัยยุคที่คนประเภทหน้าตาดีแบบนี้ เป็นเกย์กันไปหมด

น้ำพึ่งรุ้สึกตัว ทิชชู่ม้วนนั้น ยังอยู่ในมือเธอ เอ่อ ฉันขอตัว เอาไปเก็บนะคะ
ด้วยความเขินอาย น้ำหันหลังกุรีกุจร เอาทิชชู่ไปสู่ที่ ที่มันมา

เดี๋ยวครับคุณ !

น้ำหันมา อะไรหรอคะ ? นี่ของคุณหรอ ? ขอโทดค่ะ ฉันไม่รุ้จริงๆ

เปล่าครับ คือ ผมจะบอกว่า ทิชชู่ม้วนนั้น ผมเอามาจากห้องกลางครับ ห้องของผมก็หมดเหมือนกัน ^ ^

อ๋อ ค่ะๆ

น้ำหันหลังกลับไป สู่ส้วมสามส้วม เอาทิชชู่ ใส่ในห้องกลาง.. พลางคิดไปว่า
แล้ว เค้าออกมาเอาทิชชู่ได้ยังไงนะ ?
น้ำไปถึง ห้องกลางริมขวา ทุกอย่างปรกติ แม้แต่ทิชชู่

ระหว่างนั้น น้ำได้ยินเสียงมอเตอไซ ออกไปแล้ว
อ้าว แล้วกัน ทิชชู่นี่ของใครล่ะ ?
แต่มันไม่สำคัญหรอก..

ที่สำคัญ เค้าช่างใจดีเหลือเกิน เค้าคงรุ้ว่า เราจะอาย เค้าเลยแกล้งบอกว่าห้องเค้าก็หมดเหมือนกัน
เราจะได้ไม่อายมาก

แหม คิดไปได้นะน้ำ

ไม่ว่าเค้าคือใคร ชื่ออะไร ขอบคุณนะคะ...
พูดกันแค่ไม่กี่คำ...แต่เหมือนกับ รุ้จักกันมาช้านาน
แล้วน้ำก็ทิ้งห้อง "สุคหา" ไป เก็บความรุ้สึกแปลกๆ แล้วออกรถต่อไป สู่บ้านเกิดของเธอ ...


ผมชักอยาก ไป สุขามั้งแล้ว ไว้มาต่อกันอีกที รักสามส้วม (ห้องที่สองที่ตรงกลาง)

สุดสวยยยยย

ชื่อพระเอกไปไหน ??

555+

และแล้วเรื่องก้ออกมาเป็นแบบนี้

ก๊ากกกกกกก

สรุปทิชชูมาจากห้องกลาง ?

เหอๆ
ตอนแรกก็คิดว่าเรื่องตลก
แต่ไปมา ไมมันออกลึกลับ น่ากลัวๆ

ตอนสองมาด่วนนน -.0

รักสามส้วม (ห้องที่สองที่ตรงกลาง)


น้ำ ...ขับรถกลับกรุงเทพฯ

น้ำ ผู้มีสภาพจิตใจ...เปี่ยมสุข จากครอบครัว และธรรมชาติที่บ้านเกิด
น้ำขับรถลงเขามาตามทาง ที่เคยขึ้นมา...ผิดกันตรงที่

ขามา เธอมากับความเศร้า
แต่ขากลับ เธอมากับความสุข...

เวลานี้ อากาศดี ยามเช้า...หมอกเริ่มจางแล้ว...น้ำขับรถมาด้วยความสบายใจ
ผ่านมาถึง หัวโค้งหนึ่ง มีห้องน้ำ ตั้งอยู่ แต่มันไม่ได้ดูวังเวง หรือ สยองแต่อย่างใด ในตอนเช้า
แม้มันอยู่อย่างโดดเดี่ยว ดูเก่า และ ทรุดโทรม ...แต่มีความอบอุ่นน้อยๆ เกิดขึ้นที่นี่ ส้วมสามห้องที่ดูคุ้นเคย

น้ำหักหัวรถเข้าจอดที่เดิม และก้าวลงมา

น้ำพบว่า วิวจากจุดนี้ สวยเอามากๆเลยทีเดียว อากาศก็ดี แสงแดดอบอุ่น ณ ส้วมนี้ กลับรุ้สึกสดชื่น
มากกว่าส้วมในสยามพารากอน นับสิบเท่านัก... ส้วม ที่มีวิวสวยๆ มีกลิ่นธรรมชาติ ให้สัมผัส
น้ำมองหา ป้ายไม้ผุๆ และ สิ่งที่เคยนอนแอ้งแม้ง...มอเตอไซฮาเล่ บัดนี้เหลือเพียงใบไม้แห้งสีส้มเต็มพื้นไปหมด
สิ่งที่ดูแปลกตาไปคงจะเป็นกระถางดอกไม้ ที่วางอยู่ตรงนั้น ที่ที่เคยมี มอเตอไซฮาเล่ จอดอยู่

ตรงนี้อากาศดีนะครับ วิวสวยด้วย

น้ำหันหลังไปตามการเดินทางของเสียง...จากที่มา เสียงที่น้ำจำได้
ชายชุดดำ ชุดหนัง ชุดเดิม คนเดิม มาดเดิม...

อรุณสวัสดิ์ค่ะ เป็นเช้าที่สดใสดีจัง เจอกันอีกแล้วนะคะ
อรุณสวัสดิ์ครับ.... เค้าตอบพร้อมรอยยิ้ม แสนอบอุ่น และดูอบอุ่นเข้าไปอีก ในเช้านี้
มายังไงคะเนิ้ย ไม่เห็นได้ยินเสียงมอเตอไซคุณเลย
อ๋อ ผมดับเครื่องลงมาตามทางลาดน่ะ ประหยัดน้ำมัน ผมชื่อ นาย ครับ คุณชื่ออะไรหรอ ?
น้ำค่ะ... เธอยิ้ม
คุณ เอ่อ คุณนาย ...ฟังแล้ว ตลกจัง เอ่อ คุณ อยู่ แถวนี้หรอคะ
เรียกนายเฉยๆ ก็ได้คับ ผมอยู่ บนเขานี้ล่ะคับ คุณน้ำล่ะ....คนกรุงเทพฯหรอคับ ?
รุ้ได้ยังไงคะ ? ใช่ค่ะ คนกรุงเทพฯ ค่ะ
อ๋อ ผมมองจากทะเบียนรถคุณน่ะ นายยิ้ม และหัวเราะ
ทั้งสองมองออกไป ตามวิวทิวทัศน์ ที่สวยงามยามต้องแดดตอนเช้า
คุณพูดเหมือนแฟนผมเลย ...เธอก็บอกว่าชื่อผมตลกดี เธอเสียชีวิตไปแล้วด้วยอุบัติเหตุ ที่โค้งนี่ล่ะคับ
สายตาของนายจับจ้องไปที่กระถางดอกไม้นั้น....ทำเอาน้ำมองตามไปด้วย
เสียใจด้วยนะคะ
เอ่อ คับ ผมมาเล่าอะไรให้คุณฟังก็ไม่รู้ ขอโทษนะครับ สายตาของนายละจากกระถางดอกไม้นั้น
และมองไปไกลเกินกว่าที่ น้ำจะรู้ได้
บ้านเกิดฉันอยู่บนเขาลูกนี้...ฉันขึ้นมาเพราะทะเลาะกับแฟน เลยมาพักใจน่ะค่ะ...
พูดอะไรไปเนิ้ยเรา ?? ไปเล่าให้เค้าฟังทำไมกันเนิ้ย ??

นายไม่ได้พุดอะไร เพียงแต่ยังคงมองไปยังทิวทัศน์ที่ไกล ดูว่างปล่าว เช่นเดิม
เกิดความเงียบขึ้น ราวกับให้ดื่มด่ำ เรื่องราวที่เกิดขึ้นมาแล้ว และคนทั้งสอง ผ่านมันมาแล้ว

คุณน้ำว่า รัก คืออะไรครับ แบบว่า นิยามรักน่ะครับ ผมสงสัย ว่ามันคืออะไร ?

....จากนั้นทั้งสอง ก็พูดคุย แลกเปลี่ยนทัศนะ เกี่ยวกับความรัก คนสองคน ที่เพิ่งรู้จักกัน
ได้แลกเปลี่ยนความรุ้สึก ความนึกคิด พุดคุยกัน จนเหมือนรุ้จักกันมานานแล้ว ท่ามกลางธรรมชาติรอบส้วม
จนเริ่มสายๆ น้ำต้องบึ่งรถกลับกรุงเทพฯแล้ว จึงบอกลากันไป